სიზმრები

შეღამდა, მე წაველ იქ, სადაც სიზმრებიწიგნებში დარდობენ დახუჭულ თვალებით,ჰანგები დაქრიან, ვით ქარში ისრებიდა სული ფითრდება ნათელის ცვალებით.

წავიდნენ ლანდები, მეორე, მესამე...და ღამე დაჭრილი ფრთებივით დაქანდა.შენ იცი? შენ იცი - მე როგორ ვეწამე?როდესაც მე მოველ - არავინ არ ჩანდა!

მე მქონდა ვაზაში ვარდები მრავალიუცხო და შორეულ მდინარის ნაპირთა.არ იყო იქ მხოლოდ ნაცნობი ყვავილი,იდუმალ ძახილმა ღამით რომ დამპირდა.